روشنایی های شهر

در ادامه، هر آنچه باید درباره «هذیون اما از نوع عصبانیش!» بدانید به همراه مهم‌ترین جزئیات و اطلاعات تکمیلی ارائه شده است. در ادامه، تمامی اطلاعات موجود درباره این موضوع به صورت یکجا گردآوری شده است تا بتوانید بدون نیاز به مراجعه به منابع مختلف، جزئیات کامل را مطالعه کنید. یه جورایی عصبانیم!!! سر لج افتادم! با چی؟ با کی؟ با خودم؟ با همسر؟ با زندگی؟نمیدونم! البته دقیقا میدونم ریشه ش کجاست اما نمیدونم چرا اینقدر برام بولد و بزرگ شد که کل مرخصی این بار همسر رو خراب کرد برام و شب آخر تقریبا از اون شر...

یه جورایی عصبانیم!!! سر لج افتادم! با چی؟ با کی؟ با خودم؟ با همسر؟ با زندگی؟نمیدونم! البته دقیقا میدونم ریشه ش کجاست اما نمیدونم چرا اینقدر برام بولد و بزرگ شد که کل مرخصی این بار همسر رو خراب کرد برام و شب آخر تقریبا از اون شرایط متنفر بودم اما از طرفی نمیدونستم اگه این دلخوری توی دلم باقی بمونه و اون برگرده من سه هفته ی بعد رو باید چطور با اون کابوس بزرگ سیاه زندگی کنم!خلاصه که روز آخر گذشت و اونم رفت، و اون حس طاقت فرسای سنگین از بین رفت اما واقعا یه حس بدی ته قلبم باقی موند. دل چرکین موندم. یعنی این مرخصی بدترین مرخصی عمرم بود! تابحال اینقدر بهم بد نگذشته بود تو یه مرخصیش! بدتر اینکه دفعه ی قبلم به خاطر داشتن مهمون از شهر دیگه ما هی مجبور به رفت و آمد به خونه ی مادرشوهر بودیم و بار قبل ه...

شوهر من عقیده داره که اگه نمیخوای کسی تو زندگیت دخالت کنه نباید چیزی از زندگی خصوصیت به اشتراک بذاری!!! اما من مخالفم. مردم چه چیزی به اشتراک بذاری و چه نذاری حرف خودشونو میزنن و دخالت خودشونو به هر روشی که ممکن باشه میکنن، پس واقعا فرقی نداره که تو چی میگی و چیکار میکنی. مهم اینه که تو به جای سر خم کردن و پنهون کردنِ نظر خودت بتونی با اون دخالت ها کنار بیای یا پاسخشون رو بدی، حلا لازم نیست این پاسخ حتما تهاجمی باشه، میتونه خیلی محترمانه هم باشه اما در نهایت پاسخ باشه، این درستشه! همه جای دنیا، از همون اروپای مهد تمدن!!!!!! گرفته تا همین ترکیه که از سریالای ...

خیلی دلم میخواد بیام بنویسم, اما نه وقتش هست نه حوصله ش. کلی کارام عقب افتاده و این دوره ی افسردگی لعنتی بدترش کرد و همه چی بدجور عقب افتاد. الان فقط با این فکر کار میکنم که چند روز آینده تحویل بدم تا قبل از مرخصی مصطفی این بدقولی های اخیرم جبران شده باشه. دلم خیلی تنگ شده, اصلا هم اعصاب ندارم. با خودم به بن بست بدی رسیدم, از لحاظ روحی کاملا تخلیه انرژی شده م. نمی دونم در واقع چه مرگمه و چرا اینقد نوسان پیدا کرده م, چرا شاد نیستم, یا چرا اینقد افسرده شده م. تازه داشتم خودمو جمع و جور می کردم که یه جمله ی به ظاهر ساده همین دو روز قبل دوباره همه ی حالمو به هم ریخت...

دومین سالگردمون هم گذشت... راضیم از زندگی، از اینکه شادیم کنار هم. از اینکه هیچی نمیتونه حال خوبمون رو کدر کنه... برمیگردم، اگرچه کمتر، اما خواهم بود. این روزا زندگی سرمو خیلی شلوغ کرده، اما دلم نمیاد به خاطر یه نفر اینجا رو ببندم و اینهمه عشق، که شاید یه جا الهام بخش کسی بشه، سر از بایگانی دربیاره... هر کسی هم مشکل داره میتونه کیس مای ... راستی با اجازه نظرخواهی کل وبلاگ رو بستم. شمایی که میخواید در ارتباط باشیم میتونید تو اینستاگرامم دایرکت بدید یا نظر بذارید که فقط برای خانمها بازه البته و آقایون اکسپت نمیشن. ترجمه فعلا سرمو شلوغ میکنه... با اجازه...